สงครามปีศาจมายา : ตอนที่ 01
posted on 23 Nov 2008 22:07 by evangeline26
บทที่ 01 part 1
......ณ โลกมนุษย์ มีเด็กทารกเผ่าโดมิเนีย ได้ถูกปล่อยทิ้ง เอาไว้โดยที่ไม่มีใครสนใจเด็กคนนั้นแม้แต่น้อย คงเพราะ ตำนาน นั้นทำให้ผู้คนไม่ถูกกับเผ่าโดมิเนีย แต่ว่ากลับมีหญิงวัยกลางคนที่มีปีกติดอยู่ด้านหลัง ดูจาผมปร่างนั้นคงจะเป็น ไททาเนี้ย แน่นอน หญิงคนนั้นก็ได้พาเด็กทารกคนนั้น ไปยังบ้านที่เปรียบได้ดั่งกับ คฤหาสน์ และเมื่อหญิงคนนั้นเข้าไปก็ มีเด็กเผ่าไททาเนี้ยและเผ่าอีมิลแต่งตัวดูดี และเด็กชายเหล่านั้นก็ไม่กล้าเดินเข้ามาเพราะเด็กที่หญิงวัยกลางคนนั้นอุ้มมาคือเผ่าโดมิเนี้ย แต่กลับมีเด็ชายเผ่าอีมิลเดินเข้ามาหา
"นี้ คุณแม่ครับเด็กคนนี้เป็นน้องของพวกเราใช่มั้ยครับ"เด็กคนนั้นมีอายุน่าจะประมาณ 6-7ปี
"ใช่จ้ะ คิเรีย"หญิงคนนั้นที่ยังอยู่ภายในชุดคลุมสีขาวเอ่ยตอบ
"เพราะฉะนั้น ทุกๆคนก็สนิทกับเข้าด้วยนะ"
ดังนั้นนี้จึงเป็นจุดเริ่มต้นของเรื่องราวที่จะเกิดขึ้นในอนาคต จึงไม่มีใครอาจรู้ได้
+++++
บทที่ 01 part 2
.....16 ปีให้หลัง ในห้องที่มีหน้าต่างบานใหญ่ พร้อมกับมีแสงรอดออกมาจากหน้าต่างบานใหญ่ภายในห้องมีหนังสือวางเรี้ยราดกับห้องน้ำ ตู้เสื้อผ้า ชั้นวางของและเตียง ขนาดกลาง ของทุกอย่างภายในห้อง นั้นดูแล้วราคาคงไม่ใช่ถูกๆ และที่เตียงก็มี เด็กหนุ่มอยู่2(?)นอนอยู่บนหัวเตียง โดยที่เด็กหนุ่มผมสีเงินตื่นขึ้นมา โดยที่บิดตัวไปมาแล้วก็เอามือลงแล้วสัมพัสไปที่ตัวของชายอีกคนโดยที่ เด็กหนุ่มนั้นเริ่มโกรธขึ้นเรื่อยๆๆๆ แล้วก็เริ่มสะกิด เด็กชายที่นอนมุดอยู่ใต้ผ้าห่ม เมื่อเด็กหนุ่มเริ่มตื่นขึ้นมาก็
"อ่ะ เออ ระ รุณหวาดนะคาโต้"ชายคนนั้นเรียกชื่อเด็กหนุ่มอีกคน
"รุณหวัด เมื่อคืนเป็นไงสนุกมั้ยแอบมาได้ทุกวันเลยเนอะ"คาโต้ฉีกยิ้มโดยที่โมโหแบบสุดขีด
"งั้นฉันไปก่อนละกันเนอะ บะ บับบาย"
"เดี๋ยว ซี่คิเรียจะไปไหนละมาเล่นกันก่อนไหมเอ่ย?" คาโต้พูดโดยที่เอามือไปจับแล้วบีบที่บ่าของคิเรีย
"ละ เล่นเหรอเอ่อไม่ดีกว่า"โดยที่คิเรียปัดมือคาโต้ออกแล้วเตรียมวิ่ง
"ไปตายซะเถอะ ไอ้พี่บ้า โง่งี่เง่า ระเบิดให้กลายเป็นจุลซะเถอะ"คาโย่นมืออกไปพร้อมกับมีระเบิดออกมาจากมือของคาโต้ โดยที่ระเบิดนั้นระเบิดไปทั่วห้อง
"ม่ายยยย" ตู้มมม!
+++++
บทที่ 01 part 3
.....เมื่อยาวเช้าแสนวุ่นวาย ผ่านไป ณ เวลา 6.02 น. ในห้องอาหารของคฤหาสน์หลังใหญ่ที่ตั้งอยู่ภายในเมือง ในห้องอาหารมีโต๊ะทานอาหารขนาดใหญ่ ภายในห้องนั้นมีพนังสีขาว และโคมไฟขนาดใหญ่อย่บนเพดาน ที่โต๊ะอาหารมี คาโต้ คิเรียและเด็กสาวคนหนึ่งและหญิงชราอยู่คนนึ่งนั่งอยู่ โดยคิเรียยังเจ็บเพราะแรงระเบิดของ เวทย์คาโต้ และคาโต้ที่นั่งข้างๆก็อารมณ์เสียสุดๆ โดยที่นั่งทานอาหารไปแล้วคิเรียก็พยายามคืนดีด้วย แต่คาโต้ก็ไม่ยอมคุยด้วย
"เหอะ เป็นไงละทีเนี้ย พ่อคนชอบเพศเดียวกันเนี้ย"เด็กสาวพูดขึ้นอยางกวนประสาทคิเรีย
"หยุดพูดไปเลย ยัยริน เป็นน้องพูดงี้กับพี่งั้นเรอะ"
"เป็นพี่แต่กลับไปชอบเพศเดียวกันอย่างนี้ไม่ค่อยน่าเชื่อถือเลยเนอะ"
"ทั้งสองคนหยุดพูดได้แล้วนี้โต๊ะอาหารนะ"หญิงชราพูดขึ้นมา
"แต่แม่ ฮะ/ค่ะ""ทั้งสองพูดพร้อมกันโดยที่คาโต้ลุกขึ้น
"อิ่มแล้วไปละครับ"แล้วคาโต้ก็เดินเข้าห้องหนังสือไป
แล้ว ยามเช้าที่วุ่นวายได้จบลงเวลาก็ผ่านล่วงเลยไปจนกระทั่ง เวลา21.00น. ก็เริ่มมีสิ่งผิดปกติเกิดขึ้น อยู่ดีดีพื้นดินก็สั่นขึ้นมา ทำให้คนทั้งเมืองตกใจอย่าง มาก คนทั้งเมืองแตกตื่นกันอย่างมากคาโต้ที่อ่านหนังสืออยู่นั้นก็สะดุ้งขึ้นมาเพราะเหตุผินดินไหวและบุรุษปรศนา ปรากฏตัวขึ้น
"สวัดดี ท่านราชาปีศาจ ราปิเอล"
......ณ โลกมนุษย์ มีเด็กทารกเผ่าโดมิเนีย ได้ถูกปล่อยทิ้ง เอาไว้โดยที่ไม่มีใครสนใจเด็กคนนั้นแม้แต่น้อย คงเพราะ ตำนาน นั้นทำให้ผู้คนไม่ถูกกับเผ่าโดมิเนีย แต่ว่ากลับมีหญิงวัยกลางคนที่มีปีกติดอยู่ด้านหลัง ดูจาผมปร่างนั้นคงจะเป็น ไททาเนี้ย แน่นอน หญิงคนนั้นก็ได้พาเด็กทารกคนนั้น ไปยังบ้านที่เปรียบได้ดั่งกับ คฤหาสน์ และเมื่อหญิงคนนั้นเข้าไปก็ มีเด็กเผ่าไททาเนี้ยและเผ่าอีมิลแต่งตัวดูดี และเด็กชายเหล่านั้นก็ไม่กล้าเดินเข้ามาเพราะเด็กที่หญิงวัยกลางคนนั้นอุ้มมาคือเผ่าโดมิเนี้ย แต่กลับมีเด็ชายเผ่าอีมิลเดินเข้ามาหา
"นี้ คุณแม่ครับเด็กคนนี้เป็นน้องของพวกเราใช่มั้ยครับ"เด็กคนนั้นมีอายุน่าจะประมาณ 6-7ปี
"ใช่จ้ะ คิเรีย"หญิงคนนั้นที่ยังอยู่ภายในชุดคลุมสีขาวเอ่ยตอบ
"เพราะฉะนั้น ทุกๆคนก็สนิทกับเข้าด้วยนะ"
ดังนั้นนี้จึงเป็นจุดเริ่มต้นของเรื่องราวที่จะเกิดขึ้นในอนาคต จึงไม่มีใครอาจรู้ได้
+++++
บทที่ 01 part 2
.....16 ปีให้หลัง ในห้องที่มีหน้าต่างบานใหญ่ พร้อมกับมีแสงรอดออกมาจากหน้าต่างบานใหญ่ภายในห้องมีหนังสือวางเรี้ยราดกับห้องน้ำ ตู้เสื้อผ้า ชั้นวางของและเตียง ขนาดกลาง ของทุกอย่างภายในห้อง นั้นดูแล้วราคาคงไม่ใช่ถูกๆ และที่เตียงก็มี เด็กหนุ่มอยู่2(?)นอนอยู่บนหัวเตียง โดยที่เด็กหนุ่มผมสีเงินตื่นขึ้นมา โดยที่บิดตัวไปมาแล้วก็เอามือลงแล้วสัมพัสไปที่ตัวของชายอีกคนโดยที่ เด็กหนุ่มนั้นเริ่มโกรธขึ้นเรื่อยๆๆๆ แล้วก็เริ่มสะกิด เด็กชายที่นอนมุดอยู่ใต้ผ้าห่ม เมื่อเด็กหนุ่มเริ่มตื่นขึ้นมาก็
"อ่ะ เออ ระ รุณหวาดนะคาโต้"ชายคนนั้นเรียกชื่อเด็กหนุ่มอีกคน
"รุณหวัด เมื่อคืนเป็นไงสนุกมั้ยแอบมาได้ทุกวันเลยเนอะ"คาโต้ฉีกยิ้มโดยที่โมโหแบบสุดขีด
"งั้นฉันไปก่อนละกันเนอะ บะ บับบาย"
"เดี๋ยว ซี่คิเรียจะไปไหนละมาเล่นกันก่อนไหมเอ่ย?" คาโต้พูดโดยที่เอามือไปจับแล้วบีบที่บ่าของคิเรีย
"ละ เล่นเหรอเอ่อไม่ดีกว่า"โดยที่คิเรียปัดมือคาโต้ออกแล้วเตรียมวิ่ง
"ไปตายซะเถอะ ไอ้พี่บ้า โง่งี่เง่า ระเบิดให้กลายเป็นจุลซะเถอะ"คาโย่นมืออกไปพร้อมกับมีระเบิดออกมาจากมือของคาโต้ โดยที่ระเบิดนั้นระเบิดไปทั่วห้อง
"ม่ายยยย" ตู้มมม!
+++++
บทที่ 01 part 3
.....เมื่อยาวเช้าแสนวุ่นวาย ผ่านไป ณ เวลา 6.02 น. ในห้องอาหารของคฤหาสน์หลังใหญ่ที่ตั้งอยู่ภายในเมือง ในห้องอาหารมีโต๊ะทานอาหารขนาดใหญ่ ภายในห้องนั้นมีพนังสีขาว และโคมไฟขนาดใหญ่อย่บนเพดาน ที่โต๊ะอาหารมี คาโต้ คิเรียและเด็กสาวคนหนึ่งและหญิงชราอยู่คนนึ่งนั่งอยู่ โดยคิเรียยังเจ็บเพราะแรงระเบิดของ เวทย์คาโต้ และคาโต้ที่นั่งข้างๆก็อารมณ์เสียสุดๆ โดยที่นั่งทานอาหารไปแล้วคิเรียก็พยายามคืนดีด้วย แต่คาโต้ก็ไม่ยอมคุยด้วย
"เหอะ เป็นไงละทีเนี้ย พ่อคนชอบเพศเดียวกันเนี้ย"เด็กสาวพูดขึ้นอยางกวนประสาทคิเรีย
"หยุดพูดไปเลย ยัยริน เป็นน้องพูดงี้กับพี่งั้นเรอะ"
"เป็นพี่แต่กลับไปชอบเพศเดียวกันอย่างนี้ไม่ค่อยน่าเชื่อถือเลยเนอะ"
"ทั้งสองคนหยุดพูดได้แล้วนี้โต๊ะอาหารนะ"หญิงชราพูดขึ้นมา
"แต่แม่ ฮะ/ค่ะ""ทั้งสองพูดพร้อมกันโดยที่คาโต้ลุกขึ้น
"อิ่มแล้วไปละครับ"แล้วคาโต้ก็เดินเข้าห้องหนังสือไป
แล้ว ยามเช้าที่วุ่นวายได้จบลงเวลาก็ผ่านล่วงเลยไปจนกระทั่ง เวลา21.00น. ก็เริ่มมีสิ่งผิดปกติเกิดขึ้น อยู่ดีดีพื้นดินก็สั่นขึ้นมา ทำให้คนทั้งเมืองตกใจอย่าง มาก คนทั้งเมืองแตกตื่นกันอย่างมากคาโต้ที่อ่านหนังสืออยู่นั้นก็สะดุ้งขึ้นมาเพราะเหตุผินดินไหวและบุรุษปรศนา ปรากฏตัวขึ้น
"สวัดดี ท่านราชาปีศาจ ราปิเอล"